Өлшеу схемасын таңдау мен аспаптардың метрологиялық бақылауы туралы ең маңыздысы — толық оқулықты оқуға уақыт жоқтарға арналған.
Өлшеу құралы — физикалық шама бірлігін тұрақты сақтайтын, соған негізделіп өлшеу жүргізуге арналған техникалық құрал. Егер құрал уақыт өте келе бірлікті тұрақты сақтай алмаса — ол дұрыс өлшей алмайды.
Қолданылуы бойынша 5 топқа бөлінеді:
Әр аспаптың көрсеткіші мен шынайы мән арасында әрқашан айырма бар — бұл қателік. Үш түрде өрнектеледі:
Келтірілген қателік бойынша аспапқа дәлдік класы беріледі (мысалы, 0,5 класы — дәлірек, 4,0 класы — дәлдігі төмен). Сонымен қатар маңызды: сезгіштік (кіріс өзгергенде шығыс қаншалықты өзгереді) және шкала бөлігінің құны (екі көршілес белгі арасындағы шама айырмасы).
Кез келген аспап уақыт өте келе дәлдігін жоғалтады. Сондықтан оны белгілі стандартпен (эталонмен) салыстырып тексереді:
Эталондар дәрежесі бойынша бөлінеді: халықаралық (Севрде сақталады) → ұлттық (алғашқы) → екіншілік → жұмыстық өлшеу құралдары (күнделікті қолданылатын аспаптар). Жоғарыдан төменге қарай дәлдік беріледі, ал бақылау — керісінше, төменнен жоғарыға тексеріледі.
Электрлік емес шаманы (температура, қысым, жылдамдық, т.б.) өлшеу үшін оны алдымен электрлік сигналға түрлендіреді. Бұл процесті бірнеше түрлендіргіш тізбегі арқылы жасауға болады — әр буын сигналды келесі буынға ыңғайлы түрге өзгертеді.
Схеманы таңдағанда негізгі сұрақ: қанша дәлдік керек және қандай жылдамдықпен нәтиже алу керек? — осыдан қай әдісті қолдану керегі шешіледі. Бұл — есептеу негіздемесі.
Бір түрлендіргіш үшін сезгіштік:
Тізбектей қосылған бірнеше түрлендіргіштен тұратын схема үшін жалпы сезгіштік — әр буынның сезгіштігінің көбейтіндісіне тең:
Сондықтан бір әлсіз буын бүкіл схеманың дәлдігін төмендетіп жібереді — схема құрғанда әр буынды жеке тексеру қажет.
Принципті схема сызғанда осы екеуін ескеру — қай буында қандай қателік басым болатынын көрсету — нағыз «негіздеме» дегеніміз осы.